Ryszard Żywno (1899-1982)

 Magister inżynier leśnictwa, W okresie międzywojennym i tuż po wojnie pracował m.in. w Puszczy Białowieskiej.

Urodził się 15 grudnia 1899 roku. W 1928 roku ukończył studia na Wydziale Leśnym SGGW w Warszawie. Zaraz po studiach podjął pracę w charakterze technika leśnego na terenie Dyrekcji Lasów Państwowych w Warszawie. Pracował kolejno w nadleśnictwach Przejmy i Lipno, następnie w 1931 roku przeniósł się na teren DLP Białowieża, gdzie otrzymał pracę w Nadleśnictwie Jagiellońskie (od 1933 roku Nadleśnictwo Gródek) na stanowisku podreferendarza, później leśniczego. W 1936 roku został mianowany adiunktem leśnym z powierzeniem obowiązków nadleśniczego Nadleśnictwa Porzeżyn (DLP Siedlce).

Po wejściu Armii Czerwonej na ziemie wschodnie RP, ukrywał się z rodziną w Brześciu. Dojeżdżał do pracy w DLP w Siedlcach. Wkrótce został aresztowany przez NKWD i wraz z żoną i córką w lutym 1940 roku wywieziony do posiołka Udacznyj w obwodzie irkuckim. Pracował przy wyrębie lasu i załadunku drewna. Po zawarciu układu Sikorski-Majski uzyskał zezwolenie na przemieszczenie się wraz z rodziną na Ural, gdzie podjął pracę w leśnictwie w obwodzie swierdłowskim (wieś Afanasjewsk, rejon Aczit). Mimo nacisków odmówił przyjęcia obywatelstwa radzieckiego.

W sierpniu 1943 roku wstąpił do Wojska Polskiego zorganizowanego na terenie ZSRR. Wraz z I Armią WP przeszedł cały szlak bojowy od Lenino do Berlina (walczył m.in. pod Chełmem Lubelskim, o oswobodzenie Warszawy, zdobywał Wał Pomorski). W czasie kampanii wojennej otrzymał 9 odznaczeń wojskowych.

W lutym 1946 roku jego żona i córka powróciły do Polski.

Po zdemobilizowaniu podjął na nowo pracę w leśnictwie. Został mianowany nadleśniczym Nadleśnictwa Szczebra na terenie DLP Białystok. W „Lesie Polskim” (nr 8/1975, str. 14) znajdujemy informację, że w latach 1947-1948 kierował Leśnym Ośrodkiem Szkoleniowym w Białowieży. Ponadto był jednym z wykładowców na organizowanych w nim kursach dla leśniczych. Natomiast Anna Kulbacka w swojej książce „Zanim powstały technika leśne…” (Gołuchów 2016) ogranicza kierowanie przez Żywnę Leśnym Ośrodkiem Szkoleniowym w Białowieży tylko do 1947 roku. Powodem do takiego stwierdzenia jest dla autorki zachowane zdjęcie z podpisem „Pożegnanie wykładowcy Ryszarda Żywno – 28.X.1947 r.”.

W 1950 roku Ryszard Żywno wraz z Aleksandrem Niemcem i Konstantym Siwińskim zorganizował Oddział Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Leśnictwa i Drzewnictwa w Białymstoku.

Później był zastępcą kierownika technicznego w Rejonie Lasów Państwowych Ostrów Mazowiecka. Następnie przez 12 lat opracował jako inspektor obwodowy I inspekcji w Okręgowym Zarządzie Lasów Państwowych w Siedlcach. Na emeryturę odszedł w 1968 roku.

Zdobył opinię sumiennego pracownika i dobrego kolegi.

Odznaczony: Srebrnym Krzyżem Zasługi, Medalem 10-lecia PRL, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz wieloma różnymi odznakami. Za udział w walkach z Niemcami otrzymał Krzyż Virtuti Militari.

Zmarł 26 stycznia 1982 roku wieku 82 lat. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Ostrowi Mazowieckiej przy ul. Lubiejewskiej (Sektor B10, rząd 21, nr 15).

(Oprac. Piotr Bajko)

Galeria