Miejsce wiecznego spoczynku Zachariasza i Aleksandry Bondów.

Woźnica w Białowieskim Parku Narodowym.

Urodził się 17 listopada 1903 roku w Białowieży, w rodzinie Teodora i Katarzyny z domu Kazbierowicz.

Ukończył 3 klasy rosyjskiej szkoły ludowej w Białowieży. W sierpniu 1915 roku wraz z rodziną został ewakuowany przed nadchodzącymi wojskami niemieckimi do Rosji, gdzie przebywał do 1919 roku.

Po powrocie do Białowieży Zachariasz podjął w 1920 roku pracę w tartaku w Grudkach, w którym pracował do 1937 roku, w charakterze robotnika trakowego.

Związek małżeński z Aleksandrą Buszko zawarł 12 listopada 1937 roku w Białowieży. Urodziło się im dwoje dzieci: Włodzimierz (1939-2002) i Bazyli (1941-1991).

Podczas okupacji niemieckiej został wywieziony do Białegostoku, w którym przebywał do 1944 roku, pracując w magazynie farb. Do Białowieży powrócił po wyzwoleniu. Przez dwa lata był strażnikiem w rezerwacie tarpanów, następnie pracował w łowiectwie (w latach 1947-1949), później jako robotnik leśny.

Z dniem 1 marca 1954 roku został zatrudniony w Białowieskim Parku Narodowym w charakterze woźnicy. W dniu 26 lutego 1966 roku został skierowany do prac pomocniczych i porządkowych na terenie Leśnictwa Parki w BPN. Obowiązki woźnicy przejął Mikołaj Bugwin. Po niecałym miesiącu, 22 marca tegoż roku, ponownie został skierowany do obsługi zaprzęgu i konia Tataraka. W związku z pogarszającym się stanem zdrowia w 1967 roku odszedł na rentę inwalidzką.

Zmarł 5 lutego 1974 roku w wieku 70 lat. Pochowany na cmentarzu w Białowieży, we wspólnym grobie z żoną Aleksandrą, która zmarła 15 listopada 1973 roku w wieku 65 lat.

(Oprac. Piotr Bajko)
 

Galeria