Dom, w którym Henryk Kalwiński mieszkał z rodziną.

Starszy rzemieślnik w Białowieskim Parku Narodowym.

Urodził się 3 sierpnia 1920 roku w Nieświeżu (obecnie Republika Białoruś, obwód miński), w rodzinie Jana i Stanisławy.

Ukończył Technikum Nisko- i Wysokoprężnych Maszyn w Omsku (specjalność: silniki dieslowskie) oraz Zakład Doskonalenia Zawodowego w Białymstoku (specjalność: spawalnictwo).

W latach 1943-1945 pracował jako majster w Fabryce Traktorów w Czelabińsku (ZSRR). W 1946 roku przyjechał do Polski. Trafił do Lęborka, w którym otrzymał etat magazyniera w Gminnej Spółdzielni i Zakładzie Szkolenia I.W. (1946-1953), a następnie w Urzędzie Skupu (1953-1960). Później przeniósł się do Strzelców Opolskich, gdzie pracował jako brygadzista w PWS (1960-1962).

W dniu 25 marca 1958 roku zawarł związek małżeński z Olgą Lasotą, z którego urodziła się córka Maria.

W okresie od 1 czerwca 1963 do 30 października 1971 roku był pracownikiem Ośrodka Remontowo-Budowlanego w Białowieży. Pracował na stanowiskach: mechanik samochodowy, motorniczy i kowal-ślusarz.

Z dniem 1 listopada 1971 roku przeniósł się do pracy w Białowieskim Parku Narodowym. Pracował jako rzemieślnik wykwalifikowany, a następnie starszy rzemieślnik. Od początku 1978 roku do jego dodatkowych obowiązków należała obsługa oczyszczalni ścieków. Na rentę inwalidzką odszedł z dniem 3 sierpnia 1979 roku.

Odznaczony Medalem 10-lecia Polski Ludowej (1955), Srebrnym Krzyżem Zasługi (1955) oraz Srebrną i Złotą Odznaką Związku Zawodowego Pracowników Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego (1971).

Zmarł 17 lutego 1997 roku w wieku 76 lat. Pochowany na Cmentarzu Farnym w Białymstoku (Sektor: 22, ID Grobu: 13520).

(Oprac. Piotr Bajko)
 

Galeria