Mikołaj Grynczel (1918-1994)

Starszy strażnik w Białowieskim Parku Narodowym, przewodnik turystyczny PTTK po Puszczy Białowieskiej.

Urodził się 10 października 1918 roku w Białowieży, w rodzinie Stanisława i Katarzyny z domu Waszkiewicz. Ojciec był robotnikiem.

Mikołaj bardzo wcześnie został sierotą – jego rodzice zmarli w 1924 roku. Trafił pod opiekę swoich sióstr – Nadziei i Pelagii. W 1926 roku zaczął uczęszczać do Szkoły Powszechnej w Białowieży. Ukończył tylko 5 klas. Dalej uczyć się nie mógł, gdyż musiał zacząć zarabiać na swoje utrzymanie. Chwytał się różnych prac sezonowych.

W latach 1938-1939 pracował już jako stały robotnik fizyczny przy załadunku materiałów drzewnych na Punkcie Przeładunkowym Kolejek Leśnych w Grudkach. Podczas okupacji radzieckiej i niemieckiej pracował w Tartaku Państwowym w Grudkach przy segregacji materiałów drzewnych oraz jako trakowy. W tym czasie ożenił się z Nadzieją Lickiewicz. Ślub odbył się 4 marca 1940 roku. Małżonkowie doczekali się dwóch synów: Leonidasa (ur. 1941) i Pawła (ur. 1945).

Z początkiem 1946 roku został zatrudniony jako robotnik stały przy pozyskaniu drewna w Leśnictwie Batorówka (Nadleśnictwo Białowieża). W dniu 1 czerwca 1946 roku otrzymał etat furmana na prawach strażnika łowieckiego w Rejonie Lasów Państwowych w Białowieży. Na tym stanowisku pozostawał do 10 kwietnia 1951 roku. Z dniem 11 kwietnia 1951 roku został przeniesiony do Nadleśnictwa Browsk na stanowisko gajowego, na którym pracował do 28 lutego 1953 roku. Zwolnił się na własną prośbę.

W okresie od 1 kwietnia do 30 września 1953 roku pracował jako woźnica w Białowieskim Parku Narodowym. 1 października 1953 roku otrzymał w tej instytucji etat kontraktowego strażnika, a 1 maja 1954 roku etat strażnika hodowcy w Ośrodku Hodowli Zwierząt Rezerwatowych BPN, który z początkiem października 1955 roku został przemianowany na Ośrodek Hodowli Rzadkich Zwierząt BPN. Początkowo pracował w rezerwacie łosi, a po jego likwidacji w 1956 roku w rezerwacie żubrów. Z początkiem 1966 roku zaliczony do kategorii pracowników umysłowych. 1 kwietnia 1974 roku został przeniesiony na stanowisko strażnika w Rezerwacie Ścisłym BPN (Leśnictwo „Parki”). 1 stycznia 1976 roku awansował na starszego strażnika. Na emeryturę odszedł z dniem 30 czerwca 1979 roku.

Członek PZPR od 1 czerwca 1951 roku. Należał też do Związku Zawodowego Pracowników Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego (od 1946) oraz Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej (od 1949). W latach 60-tych pełnił w macierzystym zakładzie funkcję Społecznego Inspektora Pracy oraz Przewodniczącego Rady Zakładowej.

Udzielał się jako przewodnik turystyczny PTTK po Puszczy Białowieskiej. Zaliczał się do grona najaktywniejszych przewodników białowieskich, np. w 1983 roku oprowadził aż 109 wycieczek.
Odznaczony m.in. Złotą Odznaką Ligi Ochrony Przyrody (1968)

Zmarł 4 listopada 1994 roku w wieku 76 lat. Pochowany na cmentarzu w Białowieży.

(Oprac. Piotr Bajko)
 

Galeria